پاورپوینت شرف‌الدين شغروه

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن پاورپوینت شرف‌الدين شغروه :


شرف‌الدین عبدالمؤمن




شرف‌الدین عبدالمؤمن, محمد بن هبه‌الله ‌بن محمد بن هبه‌الله بن حمزه شغروه اصفهانی, از عالمان و شاعران قرن ششم است.

فهرست مندرجات

1 - نام
2 - وجه تسمیه
2.1 - طریقه تلفظ
3 - خاندان
4 - تولد
5 - ممدوحان
6 - مذهب
7 - دیوان
8 - اطباق
9 - وفات
10 - فهرست منابع
11 - پانویس
12 - منبع


نام


در منابع, نام شغروه به شکلهای متفاوت آمده است: شمروه,

[1] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج3, ص568, 1978.

شغروه,

[2] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج 2, ‌ص 113, 1978.

سغرویه,

[3] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص202, 1978.

شروه,

[4] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص477, 1978.

شوروه,

[5] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج3, ص568, 1978.

شغروه,

[6] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص507, 1978.

شقروه,

[7] حاجی‌خلیفه, کشف‌الظنون, ج1, ص116, 1402.

[8] میرزا محمدعلی مدرس, ریحانه‌الادب, ج1, ص307, تهران 1346.

و شغرده‌ای.

[9] علی قلی خان واله داغستانی, ریاض‌الشعرا, ج1, ص328, مقدمه, تصحیح و ترتیب پرفسور شریف حسین قاسمی, کتابخان رضا رامپور, 2001.

در بیش‌تر منابع, نام وی به صورت شغروه آمده است.

[10] محمد عوفی, لباب‌الباب, ج1, ص268, از روی چاپ براون و قزوینی, به کوشش سعید نفیسی, تهران1335.

[11] دولتشاه سمرقندی, تذکرهالشعرا, ج1, ص154, چاپ ادوارد براون, لیدن 1901.

[12] شمس قیس رازی, المعجم فی معاییر اشعارالعجم, ص153, تصحیح علامه قزوینی با تصحیح مجدد مدرس رضوی, تهران, بی‌تا.

[13] شمس قیس رازی, المعجم فی معاییر اشعارالعجم, ص374, تصحیح علامه قزوینی با تصحیح مجدد مدرس رضوی, تهران, بی‌تا.

[14] شمس قیس رازی, المعجم فی معاییر اشعارالعجم, ص 426, تصحیح علامه قزوینی با تصحیح مجدد مدرس رضوی, تهران, بی‌تا.

[15] حمدلله مستوفی, تاریخ گزیده, ج1, ص154, به اهتمام دکتر عبدالحسین نوایی, تهران1364.

[16] امیر علیشیر نوایی, مجالس‌النفائس, ج1, ص339, به کوشش علی اصغر حکمت, تهران 1323.

[17] تقی‌الدین محمد بلیانی, عرفات العاشقین و عرصات ‌العارفین, ج3, ص1790, توضیح و تصحیح سیدمحسن ناجی نصرآبادی, تهران1388.



وجه تسمیه


در توجیه شغرده‌ای گفته شده که شرف اهل شغر است و شفر, دهی است از اضافات اصفهان که به آن پژوه می‌گویند.

[18] علی قلی خان واله داغستانی, ریاض‌الشعرا, ج1, ص328, مقدمه, تصحیح و ترتیب پرفسور شریف حسین قاسمی, کتابخان رضا رامپور, 2001.

این توجیه درست نمی‌نماید و گویا نسبت شفرده‌ای برساخت ذهن متأخران است.

[19] محمد قزوینی, تعلیقات لباب‌الالباب, ج1, ص359, لیدن 1281.

به احتمال بسیار, همان صورت شغروه درست است, چون خاندان شغروه از خاندانهای سرشناس اصفهان در سد ششم بوده‌اند و شرف نیز از همان خاندان است.

[20] عباس اقبال, (خاندان‌های مشهور), ج1, ص108ـ117, یادگار, سال 5, شماره 6 و 7.



طریقه تلفظ


دربار نام این خاندان و وجه تسمی آن

[21] محمد عوفی, لباب‌الباب, ج 1, ص 645, از روی چاپ براون و قزوینی, به کوشش سعید نفیسی, تهران1335.

[22] عباس اقبال, (خاندان‌های مشهور), ج1, ص108, یادگار, سال 5, شماره 6 و 7.

و تلفظ دقیق شغروه بحثهایی وجود دارد و سه صورت شَغَروه, شُفْروه و شَفْروه را پیشنهاد کرده‌اند.

[23] عصمت اسماعیلی, تصحیح انتقادی دیوان پاورپوینت شرف‌الدين شغروه و تحقیق در زندگی و آثار و سبک شاعر (پایان‌نام دکتری دانشکد ادبیات دانشگاه تهران), ج1, ص26, 1380.

رفیع‌الدین لبنانی, شاعر معاصر و همشهری شرف, بیتی دارد که تلفظ شفروه را تا حدودی آشکار می‌سازد: (کس ار ز آل شفروه بپرسدم باری به یک پیام ز سعد جناب بازآرد).

[24] رفیع الدین لبنانی, دیوان, ج1, ص176, به اهتمام تقی بینش پژوه, تهران 1369.

با توجه به وزن بیت و قواعد عروض, (ر) در شغروه قطعاً ساکن است: شفرْوه.
اما, تلفظ (ش) و (ف) در شفرْوه هنوز‌ به‌طور دقیق مشخص نیست.

خاندان


خاندان شغروه در قرن ششم و هفتم پرچمدار علم و ادب بودند و در اصفهان و قزوین و شیراز شهرت داشتند.

[25] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص113, 1978.

[26] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص202, 1978.

[27] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص477, 1978.

[28] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص692, 1978.

[29] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج1, ص568, 1978.

[30] عباس اقبال, (خاندان‌های مشهور), ج1, ص108ـ 117, یادگار, سال 5, شماره 6 و 7.

شش تن از ایشان از وعاظ و قضاه و ادبا و محدثان معروف زمان خود به شمار می‌رفتند: هبه‌الله‌ بن محمد بن هبه‌الله ‌بن حمزه اصفهانی, فقیه و قاضی حنفیان اصفهان ( پدر شرف)؛ شرف‌الدین عبدالمؤمن ‌بن هبه‌الله ‌بن محمد هبه‌الله ‌بن حمزه, واعظ (شرف شغروه)؛ ابوالوفا عبیدالله‌ بن هبه‌الله ‌بن محمد بن هبه‌الله‌ بن حمزه, واعظ قزوینی معروف به ابن‌شغروه ( برادر شرف)؛ ابوالبرکات رزق‌الله ‌بن هبه‌الله‌ بن محمد قزوینی, معروف به ابن‌شغروه (برادر شرف)؛ فضل‌الله‌ بن هبه‌الله ‌بن محمد بن هبه‌الله‌ بن حمزه قزوینی, معروف به ابن‌شغروه (برادر شرف)؛ حسین ‌بن عبیدالله ‌بن هبه‌الله‌ بن محمد بن هبه‌الله ‌بن حمزه قزوینی, معروف به ابن شغروه (برادرزاد شرف و پسر ابوالوفا).

تولد


در تذکره‌ها به تاریخ تولد شرف اشاره‌ای نشده است.
اما تاریخ تولد دو برادر کوچکتر او مشخص است: عبیدالله در 534 به دنیا آمده است

[31] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص507, 1978.

و فضل‌الله در 536.

[32] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج2, ص692, 1978.


با توجه به این‌که تمامی افراد خانواده به واسط شرف معرفی می‌شوند, او می‌بایست سالها پیش از ایشان به دنیا آمده باشد.
بر اساس حدس نفیسی, تاریخ تولد او را می‌توان ده اول قرن ششم در نظر گرفت.

[33] محمد عوفی, لباب‌الباب, ج 1, ص 647, از روی چاپ براون و قزوینی, به کوشش سعید نفیسی, تهران1335.



ممدوحان


شرف از نزدیکان جمال‌الدین عبدالرزاق, مجید بیلقانی و رفیع‌الدین لبنانی بوده و وقتی مجیر به اصفهان آمده میان آن‌ها هجوهای رکیک رد و بدل شده است.

[34] لطفعلی بیک آذر, آتشکده آذر, ج 3, ص 948, تصحیح و تحشیه و تعلیق حسن سادات ناصری, تهران 1339.

[35] لطفعلی بیک آذر, آتشکده آذر, ج3, ص949, تصحیح و تحشیه و تعلیق حسن سادات ناصری, تهران 1339.

حجم عظیمی از دیوان شرف را مدایح تشکیل می‌دهد.
ازجمله ممدوحان او بوده‌اند: ابوالمظفر رکن‌الدین ارسلان سلجوقی, رکن‌الدین طغرل سلجوقی, اتابک شمس‌الدین ایلدگز, اتابک شیرگیر, فخرالزمان مجدالدین اسماعیل, ابوالفتح ملکشاه‌ بن محمود سلجوقی, علا الدین تکش خوارزمشاه, ارسلان شاه, اتابک قزل ارسلان, آل صاعد, رکن‌الدین ابوالعلا صاعد بن مسعود (صدر اصفهان), و ‌رکن مسعود بن صاعد (صدر جهان ).

مذهب


شرف‌الدین و خاندانش حنفی مذهب بودند.

[36] ابن ابی‌الوفا القرشی الحنفی, جواهرالفصیه, ج1, ص590, 1978.

شرف حنفی بودن خود را دربرخی از اشعار و مدایح خود بیان کرده است.

[37] عصمت اسماعیلی, تصحیح انتقادی دیوان پاورپوینت شرف‌الدين شغروه و تحقیق در زندگی و آثار و سبک شاعر (پایان‌نام دکتری دانشکد ادبیات دانشگاه تهران), ج1, ص15, 1380.



دیوان


ازاو دیوانی در هشت هزار بیت باقی است, شامل قصیده, ترکیب بند, ملمّع, قطعه, غزل و رباعی.
قصاید عمده‌ترین بخش دیوان اوست.
در بخش کوچکی از دیوان , وی در قالب قطعه به هجو و هزل پرداخته است.
دیوان شرف تاکنون به چاپ نرسیده است.
دو پایان‌نامه در دانشگاه تهران (یکی تالیف مرتضی جعفری در 1346ش و دیگری تالیف عصمت اسماعیلی در 1380 ش) نوشته شده که دربار زندگی شرف و تصحیح دیوان اشعار اوست.
دربار چگونگی شعر شرف در جنگها و تذکره‌ها سخن چندانی گفته نشده و همان مقدار اندک هم نقل جملات عوفی است که معاصر شغروه بوده است.

[38] محمد عوفی, لباب‌الباب, ج1, ص268, از روی چاپ براون و قزوینی, به کوشش سعید نفیسی, تهران1335.


بسیاری از شعرهای شرف از نظر شکل و مضمون در مرز میان غزل و قصیده است.

[39] عصمت اسماعیلی, تصحیح انتقادی دیوان پاورپوینت شرف‌الدين شغروه و تحقیق در زندگی و آثار و سبک شاعر (پایان‌نام دکتری دانشکد ادبیات دانشگاه تهران), ج1, ص90, 1380.

قصایدش عمدتاً مدحی است و به همراه انوری , خاقانی , سنایی و جمال‌الدین عبدالرزاق از بنیانگذاران استقلال غزلی است که از تغزل آغازین قصاید جدا شده است.

[40] عصمت اسماعیلی, تصحیح انتقادی دیوان پاورپوینت شرف‌الدين شغروه و تحقیق در زندگی و آثار و سبک شاعر (پایان‌نام دکتری دانشکد ادبیات دانشگاه تهران), ج1, ص85, 1380.


غزلش سوز و گداز و رقت و لطافت ندارد.
معانی اختراعی و پرتکلف و پیچیده , که تمایل او و تمام شاعران حوز لطفعلی بیک آذربایجان و عراق در آ

لینک کمکی