پاورپوینت شهر بايبورد

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن پاورپوینت شهر بايبورد :


پاورپوینت شهر بايبورد




شهربایبورد, مرکز استان (طبق سرشماری 1369/1990, جمعیت: 677, 33 تن), در کنار رود چوروخ در ارتفاع حدود 150, 1 متری واقع است.

فهرست مندرجات

1 - اهمیت پاورپوینت شهر بايبورد
2 - تراکم جمعیتی
3 - آثار باستانی
4 - پیشینه
4.1 - در قرن ششم
4.1.1 - از آثار سلجوقی باقی مانده در منطقه
4.2 - در دوره ایلخانیان
4.3 - در زمان آق قوینلوها
4.4 - در قرن دهم
4.5 - در قرن یازدهم
5 - اهمیت بایبورد
6 - تکمله
7 - فهرست منابع
8 - پانویس
9 - منبع


اهمیت پاورپوینت شهر بايبورد


بایبورد به لحاظ قرارگرفتن در مسیر جاده ای که طرابزون را در شمال غربی به ارزروم در جنوب غربی و سپس به ایران متصل می‌کرد, از دیرباز اهمیت داشت و امروزه با شبکه راههای فرعی به آبادیهای واقع در حوزه یشیل ایرماق در ارزنجان (گوموشخانه و بندر ریزه در کرانه دریای سیاه) وصل می‌شود.

تراکم جمعیتی


در اواخر قرن سیزدهم بایبورد حدود 000, 8 تن جمعیت داشت که یک پنجم آن ارمنی بودند.
در 1314/1935 جمعیت آن به 339, 10 تن می‌رسید.
پاورپوینت شهر بايبورد در جنگ بین الملل اوّل, بر اثر ورود سربازان روس آسیبهای فراوان دید.
در تقسیمات کشوری اوایل حکومت عثمانیها بایبورد اغلب مرکز قضا یا سنجق شمرده می‌شد.

آثار باستانی


بایبورد دارای مسجد جامع کبیر (متعلق به دوره سلجوقیان) و مسجد جامع یاقوتیه است.
آثار باستانی مهم آن عبارت‌اند از: قلعه بایبورد و مساجد جامع, مقبره شهید عثمان, و طاش خان (کاروانسرای سنگی).

پیشینه


بایبورد در منطقه ای قرار گرفته که در قدیم خَلدی ها, از اقوام غیرآریایی و سامی, در آن‌جا زندگی می‌کردند.
ظاهراً به همین سبب است که امروزه مردم ساحل نشین, ساکنان بایبورد را (خَلْد) می نامند.
نام بایبورد در اسناد سده های نخستین میلادی, در کشمکشهای زمینداران ارمنی با یکدیگر, به عنوان موضع مستحکمی به صورتهای پایپرت و پاپرت ضبط شده است.
به نوشته مارکوارت, سلسله ارمنی بگراتیان نیز از بایبورد بودند که در ایالت اسپر (اسپیر) قرار داشت.
در امپراتوری روم شرقی بایبورد, (بایبردون) خوانده می‌شد و یوستی نیانوس (حک: 527 ـ 565) در آن استحکاماتی ساخته بود.
در مآخذ اواخر روم شرقی, نام بایبورد به شکل پایپرت نیز آمده است.
خرابه های قلعه یوستی نیانوس هنوز هم از بالای تپه ای واقع در سمت چپ رود چوروخ دیده می‌شود.
در طی جنگهای روس و عثمانی این قلعه بکلی ویران شد.
به احتمالی, پس از این‌که مسلمانان ارمنستان را فتح کردند, بایبورد همچنان در قلمرو بگراتیان باقی ماند.
بایبورد از نخستین نواحی است که ترکها در آناطولی فتح کردند و در آن مستقر شدند.
در زمان طغرل بیگ, هنگامی که سلجوقیان ارمنستان را اشغال کردند (446), گروههایی از آنان منطقه ای را که تا رود چوروخ و کوههای پَرخر امتداد داشت تصرف کردند (امروزه واژه پَرخَر به معنای باد شمالی است).
با توجه به این‌که طغرل بیگ تا حوالی طرابزون پیش رفته است, می توان پذیرفت که بایبورد از آن به بعد به حاکمیت ترکها درآمده است.
بایبورد پس از جنگ ملازگرد (463ـ596), تابع سُلدُقیان در ارزروم, و گاهی هم تابع دانشمندیان بوده است.
اگر چه تئودور گابراس, فرمانده آلکسیوس کومننوس اوّل امپراتور طرابزون, مدتی بر بایبورد مسلط شد, ولی اسماعیل برادر ملک غازی آن را از دانشمندیان پس گرفت.

در قرن ششم


بایبورد در زمان پادشاهی مغیث الدین طغرل شاه سلجوقی فرمانروای ارزروم و پسرش رکن الدین جهانشاه (596 ـ 627) پیشرفت کرده است.
در قلعه بایبورد, که طغرل شاه آن را دوباره بنا کرد, کتیبه ای به نام او دیده می‌شود.
به نوشته احمد توحید در 627, در زمان علا الدین کیقباد اوّل, در آناطولی وحدت سیاسی پدید آمد و به دنبال آن بایبورد مانند ارزروم وابسته به حکومت مرکزی شد.
در 687 سکه ای به نام غیاث الدین مسعود دوم در آن‌جا ضرب شده که نشان می‌دهد هنگام استیلای مغول بر آن مناطق, بایبورد همچنان در تصرف سلاجقه روم بود.

[1] احمد توحید, مسکوکات قدیمه اسلامیه, ج4, ص224, استانبول 1321.


در منابع عربی آن دوره, بویژه در نوشته یاقوت حموی

[2] یاقوت حموی, معجم البلدان, ج1, ص 444, چاپ فردیناند ووستنفلد, لایپزیگ 1866ـ1873, چاپ افست تهران 1965.

, از آبادانی این قصبه (بابرت) سخن رفته است.

از آثار سلجوقی باقی مانده در منطقه


از آثار سلجوقی باقی مانده, مانند مسجد جامع در ساحل رود چوروق, چنین بر می آید که شهر, بیرون از حصارهای قلعه در دشت تا ساحل رود چوروق گسترش داشته و گروههایی از طوایف در آن حوالی سکونت داشتند و دهکده های جدیدی احداث کرده بودند.
از قرار معلوم, بعضی از طوایف ترک که در آن‌جا می‌زیستند به سمت مغرب رفته بودند و گروههایی از آنان به قره مانیان ملحق شده اند؛ چون در فاتح قانون نامه سی در میان پیاده نظام قره مانی‌ها از طایفه بایبورد نام برده شده است که البته از بقایای همین گروههاست.
پیشرفت بایبورد که در زمان سلجوقیان آغاز شد, در دوره ایلخانیان به لحاظ قرار داشتن بر سر جاده طرابزون به ایران شتاب بیشتری گرفت.
این شهر برای کاروانهای ونیزی و جنوایی استراحتگاه امنی شمرده می‌شد, به طوری که مارکوپولو هنگام رفتن به مغولستان در آن‌جا منزل کرده بود.

در دوره ایلخانیان


به نوشته حمداللّه مستوفی

[3] حمداللّه بن ابی بکر حمداللّه مستوفی, نزهه القلوب, ج1, ص96, چاپ گی لسترنج, تهران 1362 ش.

ایلخانیان از این ناحیه مالیات زیادی می‌گرفتند.
در دوره ایلخانیان چندین مدرسه از مدارس بایبورد, مانند محمودیه (بنا از امیرمحمود), تجدید عمارت شد و همچنین جهان الدین خواجه یاقوت والی ارزروم مدرسه یاقوتیه را بنا کرد (وقفنامه مدرسه یاقوتیه ارزروم منتشر نشده است).
حاجی پاشا ملافناری, پزشک نامدار ترک که به تدریس در مصر شهرت فراوان یافت, و شیخ اکمل الدین محمدبن محمود بابرتی, استاد بدرالدین فرزند قاضی سِماوْنِه, در آن‌جا پرورش یافته بودند.
با استناد به نامهای بعضی از افراد که در بایبورد پرورش یافته اند, ظاهراً, طریقت اخیه (جوانمردان), که از قرن هفتم در آناطولی توسعه یافته بود, در آن حوالی نیز رواج داشته است.
با توجه به وجود سکه نقره ای که به نام ابوسعید آخرین ایلخان در بایبورد ضرب شده, می توان گفت که در آن حوالی معادن نقره (امروز نیز معدن نقره ای در ده کیلومتری جنوب بایبورد وجود دارد) بوده است.

[4] احمد توحید, مسکوکات قدیمه اسلامیه, ج1, ص103, استانبول 1321.

[5] ابن فضل اللّه عمری, مسالک الابصار, ج1, ص30, چاپ تشنر, لایپزیگ 1929.


پس از مرگ ابوسعید, بایبورد مانند ارزروم و ارزنجان و گوموشخانه به دست جلایریها افتاد؛ و از ضرب سکه به نام غیاث الدین محمد (753ـ767) معلوم می‌شود که بایبورد مدتی به حاکمیت بنی اِرِتْنا درآمده است.
هرچند پس از مدتی به دست مُطَهَرتِنْ, حاکم ارزنجان, افتاد و در زمان قاضی برهان الدین, اداره شهر از طرف او به (احمدبیگ پسر قُتلُغ بیگ آق قوینلو واگذار شد.
اما مطهرتن به این شهر بازگشت و قاضی برهان الدین ناگزیر به جنگ دیگری تن داد.

[6] عزیزبن اردشیر استرآبادی, بزم و رزم, ج1, ص474ـ480, استانبول 1928.



در زمان آق قوینلوها


آق قوینلوها تا اواخر فرمانروایی خود, بایبورد را در تصرف خویش نگاه داشتند.
هنگامی که قره عثمان کشور را بین خانواده خود تقسیم کرد, بایبورد نصیب قُوتُلوبیگ برادرزاده او شد.
باربارو که در آن زمان به عنوان سفیر ونیز نزد اوزون حسن (857 ـ882) رفته بود, می نویسد که بایبورد پس از طرابزون مهمترین مرکز ناحیه بوده است.
هر چند بایبورد به دنبال پیروزی اوتلوق ـ بِلی, به دست محمد دوم تصرف شد, اما دوباره آق قوینلوها توانستند مدتی بر آن‌جا مسلط شوند.
بایبورد پس از آق قوینلوها به دست صفویه افتاد (ظاهراً در این هنگام بود که تشیع در آن‌جا رواج یافت).
در 914, هنگامی که سلطان سلیم اول والی طرابزون بود, به قصد جلوگیری از نفوذ مذهب شیعه جنگی را آغاز کرد که تا بایبورد کشانده شد, ولی شهر‌ به‌طور قطعی پس از جنگ چالدران به تصرف عثمانیان درآمد, و سلطان سلیم اوّل در آن‌جا به فرّخشاد آق قوینلو, دشمن صفویان, اختیارات زیادی داد که اطلاعات لازم درباره آن, در وقفنامه های موجود در د

لینک کمکی